Winter op de Hofvijver

Geplaatst in: fotografie, zwart-wit | 0

Het leek wel een Avifauna, de Hofvijver deze week. Honderden vogels neergestreken in half open, halfbevroren water. Een voorbijgangster met brood om hongerige magen te voeden leverde spectaculair resultaat op. Ganzen, zwanen, meeuwen, eenden, en af en toe een verdwaalde kraai die vochten om de laatste kruimel. En kort daarna twee zwanen die voetje voor voetje over het gladde oppervlak naar de andere kant schuifelden om zich daar elegant en waardig in het laatste stukje open water te laten glijden. Prachtig winters schouwspel.

Herfst in Westduinpark

Geplaatst in: bos en park, fotografie | 0

Landschappen op de overgang van herfst naar winter fascineren me. Waar sommige bomen al volledig bladerloos zijn en klaar voor de winterkou, tonen anderen in een laatste uitspatting nog hun uitzonderlijke kleurenpracht. Met grauwe luchten aan de horizon wordt het kleurpalet dat rest nog warmer van toon. Dit is geen bekoorlijke herfstdag waarop we er massaal uit trekken. Dit is een dag om behaaglijk binnen te zitten en de buien af te wachten. En dan, juist dan, ben ik hier zo graag. In het hart van het Westduinpark, tussen eenzame wandelaar en hond. Ondergedompeld in de schoonheid van Haagse natuur zo dicht bij huis.

Vliegerfestival

Geplaatst in: fotografie, strand | 0

Afgelopen weekend werd in Scheveningen het jaarlijkse internationale vliegerfestival gehouden. En wat een weekend was het! Zomers warm, terwijl de meteorologische herfst al was ingetreden. Met een laagstaande zon kleurde alles vele malen intenser dan in de echte zomermaanden: de felgekleurde pilaren van de Pier, de vliegers, de kleding van de strandgangers. Zelfs het fonkelnieuwe reuzenrad stak helwit af tegen een strakblauwe septemberlucht. Ik heb een serie foto’s gemaakt om mijn ‘straatfotografie-oog’ verder te trainen. Bekijk ze in mijn portfolio.

Rondje binnenstad

Geplaatst in: fotografie, zwart-wit | 0

Afgelopen weken was ik in Hamburg en Berlijn. Heel inspirerend om nieuwe steden te ontdekken. Maar ook die vertrouwde, eigen stad blijft interessant. Zo’n rondje Voorhout, Plein en Spui verveelt nooit. Ook al loop je ‘m honderden keren. Telkens toch weer iets nieuws zien, iets nieuws ontdekken. Andere mensen, ander licht. Een groot toneel, vlak voor je neus. Gratis toegankelijk, op elk uur van de dag.

Kermis

Geplaatst in: fotografie, kleurrijk | 0

Ik ging naar de kermis om dynamiek te fotograferen. Kleur, snelheid, beweging. Felroze, mierzoete suikerspinnen, gillende meiden in attracties waarvan ik me afvroeg hoe ik daar lang geleden in hemelsnaam in durfde, opgeschoten pubers die uit botsautootjes vliegen, verwachtingsvolle gezichten bij de grijpautomaten. Dat soort dingen.

Tot ik het rad zag, tegen een werkelijk strakblauwe lucht. Fascinerend en geen ontkomen meer aan. Dag vooropgezet plan. Volledig in de ban van het verrukkelijke reuzenrad.

Kievitsbloemen

Geplaatst in: bloemen, bos en park, fotografie | 0

Tot een week terug had ik nog nooit kievitsbloemen gezien. Nu blijken ze zomaar om de hoek te groeien. In de heemtuin van het Zuiderpark. Prachtige klokjes, familie van de lelie. Met een ruitjespatroon dat je bij geen enkele andere bloem tegenkomt. Hoogst kwetsbaar. Maar o zo bekoorlijk. Net als die andere klokjesbloemen, zoals boshyacinten en lelietjes-van-dalen. Wat is dat toch wat zo trekt in die vorm?

Aprilgroen

Geplaatst in: bos en park | 0

Appeltjesgroen? Mosgroen? Olijfgroen? Pistachegroen? Ik hou het gewoon bij Aprilgroen. Het seizoen waarin alles ontluikt en tintelt van frisheid. Met groenkleuren die je in geen enkel ander seizoen meer tegenkomt. Alsof de blaadjes stralen uit zichzelf.

 

Zuiderstrand

Geplaatst in: zwart-wit | 0

Zuiderstrand in april. Groots, weids en verlaten. Fluitende wind, struinen langs paaltjes die alleen nog met hun kop boven het zand uitsteken.

Een omzetting in zwart-wit en het landschap wordt nog desolater.

 

Kleurrijk

Geplaatst in: bloemen, kleurrijk | 0

De bloemenafdeling van de Albert Heijn heeft goed aan mij verdiend de laatste tijd. Iedere keer kon ik het niet nalaten opnieuw een bosje te kopen. Ik word er zo blij van, van tulpen. Het liefst zo vurig en gekleurd mogelijk. En dan wachten tot de kroonbladen langzaam open gaan en het licht erdoorheen komt. Het mooist zijn ze op zo’n Hollandse wolkenluchtendag. Als het licht steeds weer anders de kamer in schijnt. Zwak, sterk, feller, op z’n felst. En dan dicht erop met de macrolens. Licht, compositie, kleur. Wat wil een fotograaf nog meer?